Αρχική | Ειδικές Σελίδες | Απόλυτο Σύστημα Συναλλαγών | Το Απόλυτο Σύστημα Συναλλαγών - Μία συνοπτική παρουσίαση

Το Απόλυτο Σύστημα Συναλλαγών - Μία συνοπτική παρουσίαση

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font
Το Απόλυτο Σύστημα Συναλλαγών - Μία συνοπτική παρουσίαση

Το “απόλυτο σύστημα συναλλαγών” είναι ένας απλός μηχανισμός (σύστημα) συναλλαγών σε χρηματιστήρια. Επινοήθηκε από τον οικονομολόγο Γιάννη Σιάτρα ο οποίος βασίστηκε σε μακροχρόνιες -άνω των 25 ετών-  παρατηρήσεις του επί της συμπεριφοράς των απλών ιδιωτών επενδυτών. Οι παρατηρήσεις αυτές, αλλά και η ανάλυση της λειτουργίας του συγκεκριμένου συστήματος, αποτυπώθηκαν στο βιβλίο του κ. Γιάννη Σιάτρα, “Το Απόλυτο Σύστημα Συναλλαγών” (εκδόσεις EuroCapital, Μάιος 2016).

Οι κυριότερες αδυναμίες ενός ιδιώτη επενδυτή στην ενασχόλησή του με τις χρηματιστηριακές αγορές, είναι:

  • Δεν έχει τις ιδιαίτερες γνώσεις χρηματοοικονομικής ανάλυσης που απαιτούνται.
  • Δεν είναι αποφασιστικός στη στιγμή των αγορών.
  • Δυσκολεύεται να αποφασίσει την πώληση. Παράλληλα, δεν είναι εξοικειωμένος στο να πουλά με ζημιά, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό.

Το ζητούμενο ήταν η εξεύρεση ενός συστήματος αυτοματοποιημένων συναλλαγών που παράγει “σήματα εισόδου” στην αγορά (δηλαδή, αγορών) και “σήματα εξόδου” (δηλαδή πωλήσεων), τα οποία κατά τη διάρκεια ενός αρκετά μακροχρόνιου διαστήματος οδηγούν τον επενδυτή σε εξαιρετικά κέρδη, με περιορισμό ή ακόμη και με πλήρη εξάλειψη του κινδύνου εμφάνισης ζημιών.

Αυτό, στον κόσμο των επενδύσεων μπορεί να ακουστεί ως “απατηλό”. Όμως, δεν είναι. Η ασφάλεια του “απόλυτου συστήματος συναλλαγών” βασίζεται στον μηχανισμό λειτουργίας του και στο μακροχρόνιο διάστημα της εφαρμογής του.

Η λειτουργία του “απόλυτου συστήματος” βασίζεται στον Κινητό Μέσο Όρο 200 ημερών.

Οι κινητοί μέσοι όροι χρησιμοποιούνται για να εξομαλύνουν τις διακυμάνσεις των τιμών των μετοχών ή των χρηματιστηριακών δεικτών και για να δώσουν μία πιο καθαρή εικόνα της τάσης. Διακρίνονται σε βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους. Ο Κινητός Μέσος Όρος 200 ημερών (ΚΜΟ-200) είναι ένας μεσομακροπρόθεσμος δείκτης και δείχνει τη μεσομακροπρόθεσμη τάση της αγοράς, η οποία είναι αυτή που μας ενδιαφέρει.

Στο παραπάνω διάγραμμα, η καμπύλη με τις έντονες διακυμάνσεις είναι η καμπύλη του Γενικού Δείκτη του Χρηματιστηρίου της Αθήνας, ενώ η εξομαλυμένη καμπύλη, είναι η καμπύλη του ΚΜΟ-200 του Γενικού Δείκτη. (Στο διάγραμμα απεικονίζεται η κίνησή τους στα τελευταία 4 χρόνια).

Η κίνηση του Γενικού Δείκτη και η παράλληλη κίνηση του ΚΜΟ-200 παράγει σήματα “εισόδου” (αγορών) και “εξόδου” (πωλήσεων) από την αγορά. Ως σήμα εισόδου θεωρούμε την περίπτωση που ο Γενικός Δείκτης διασπά, από κάτω προς τα πάνω, τον ΚΜΟ-200 ημερών. Ως σήμα εξόδου (πώλησης) θεωρούμε την περίπτωση που ο Γενικός Δείκτης διασπά, από πάνω προς τα κάτω, τον ΚΜΟ-200 ημερών.

Παράδειγμα σήματος αγοράς εμφανίζεται στο σημείο Α του διαγράμματος. Παράδειγμα σήματος πώλησης εμφανίζεται στο σημείο Β του διαγράμματος. Δηλαδή, στην περίπτωση αυτή, κάποιος αγόρασε μετοχές στις 5/9/2013 με το Γενικό Δείκτη στις 929,78 μονάδες και πούλησε στις 15/4/2014 με το Γενικό Δείκτη στις 1.123,62 μονάδες (απόδοση +20,8%).

Στο διάγραμμα, δεν είναι σημειωμένα με γράμματα όλα τα σημεία εισόδου και εξόδου. Κάποιος όμως μπορεί να καταλάβει τη λογική της λειτουργίας του συστήματος του Κινητού Μέσου Όρου των 200 ημερών. Μπορεί επίσης να δει ότι, στο σημείο Γ του διαγράμματος (7/7/2014), το σύστημα έδωσε “σήμα πωλήσεων” στις 1.193,30 μονάδες και έδωσε “σήμα αγοράς” σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, στις 9/5/2016 (σημείο Δ) όταν ο Γενικός Δείκτης είχε υποχωρήσει στις 629,29 μονάδες (δηλαδή, η επαναγορά μετοχών έγινε μετά από την υποχώρηση του Δείκτη κατά 47,3%).

Για να πάρουμε μία καλύτερη αντίληψη του πώς, με τον τρόπο που περιγράφηκε, τα σήματα του ΚΜΟ-200 βοηθούν τον επενδυτή να κινηθεί κατάλληλα μέσα στη διάρκεια του χρόνου, παραθέτουμε το διάγραμμα του Γενικού Δείκτη των τελευταίων 32 ετών (1985-2017).

 

Από το διάγραμμα αυτό, διαπιστώνουμε τις «διασπάσεις» που έγιναν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 32 ετών. Δηλαδή, τα σήματα αγοράς ή πώλησης.  Παρατηρούμε ότι, το σύστημα του «ΚΜΟ-200 ημερών» έδινε έγκαιρα σήμα αγοράς στο ξεκίνημα κάθε μεγάλης ανοδικής κίνησης (όχι στο χαμηλότερο σημείο, αλλά λίγο αφού ξεκινούσε η άνοδος). Παράλληλα –και αυτό είναι το πιο σημαντικό- έδινε έγκαιρα σήμα εξόδου λίγο μετά το ξεκίνημα κάθε μεγάλης πτώσης (όχι στο ανώτερο σημείο της πορείας του Δείκτη, αλλά λίγο αφού ξεκινούσε η πτώση).
Για παράδειγμα (εξετάζουμε μόνον τις περιπτώσεις των μεγάλων διακυμάνσεων του Γενικού Δείκτη, μετά το 1988), στο σημείο Α, έδωσε σήμα εισόδου στις 11/5/1989 (ΓΔ = 284,22 μονάδες). Στη συνέχεια έδωσε σήμα εξόδου (σημείο Β) στις 30/10/1990 (ΓΔ στις 989,16 μονάδες και απόδοση πράξης: 248,1%).  Από τις πιο εντυπωσιακές επιδόσεις είναι στην περίοδο 1999-2003. Αρχική είσοδος στην αγορά, στις 2162,26 μονάδες (σημείο Γ). Έξοδος στις 5090,74 μονάδες στις 1/3/2000 (σημείο Δ). Παραμονή εκτός αγοράς για διάστημα 2 ετών και 3 μηνών και επανείσοδος στις 2/6/2003, στις 1768,85 μονάδες (σημείο Ε), δηλαδή 65,3.% χαμηλότερα απ’ όταν είχε δώσει σήμα εξόδου. Τα ίδια παρατηρούμε και στα ζεύγη σημείων Ε-Ζ (συνεχείς άνοδος έως τις 5.000 με δύο μόνον μικρές «εξόδους»), και Η-Θ. Τελευταία άκρως επιτυχημένα σήματα ήταν η έξοδος από την αγορά στις 8/7/2014 (σημείο Ι) στις 1193 μονάδες και η είσοδος σχεδόν 2 χρόνια αργότερα στις 629 μονάδες (ΙΒ) στις 10/5/2016.


Αντιλαμβανόμαστε τώρα πώς λειτουργεί το σύστημα. Μέσα από την εκμετάλλευση των διακυμάνσεων του Γενικού Δείκτη (ή και των μετοχών, όπως θα δούμε αργότερα. Βεβαίως, αυτό απαιτεί μία πολύ σοβαρή ικανότητα από την πλευρά του επενδυτή: την απόλυτη πειθαρχία.

Βεβαίως, δεν είναι όλες οι πράξεις κερδοφόρες. Αρκετές είναι ζημιογόνες. Όμως, υπάρχει το εξής χαρακτηριστικό: Μία ζημιογόνος πράξη, προκαλεί συνήθως μία μικρή ζημιά. Αντίθετα, μία κερδοφόρος πράξη, προκαλεί σημαντικό κέρδος. Εν τούτοις, για να περιοριστεί ο αριθμός των ζημιογόνων πράξεων και για να αυξηθεί η εμπιστοσύνη ενός επενδυτή στο “απόλυτο σύστημα” ο συγγραφέας του βιβλίου κ. Γιάννης Σιάτρας, επινόησε διάφορες “παραλλαγές” του συστήματος του Κινητού Μέσου Όρου 200 ημερών. Οι παραλλαγές αυτές μειώνουν τον αριθμό των πράξεων που παράγει το “απόλυτο σύστημα”, περιορίζουν τον (ήδη χαμηλό) κίνδυνο του επενδυτή, ενώ διατηρούν τις αποδόσεις σε υψηλά επίπεδα, ή και τις αυξάνουν περαιτέρω. (Σημείωση: Έχουν αναπτυχθεί 5 παραλλαγές του συστήματος του Κινητού Μέσου Όρου 200 ημερών. Για λόγους ευκολίας σ' αυτή την παρουσίαση, εμφανίζουμε μόνον τις δύο)

Μεταξύ των άλλων, ο παραπάνω πίνακας μας λέει ότι, αν λειτουργούσαμε το σύστημα από τις 19/10/1995 έως και σήμερα (26/5/2017), τότε, στο διάστημα αυτό, ο Γενικός Δείκτης (ΓΔ) του Χρηματιστηρίου της Αθήνας θα είχε σημειώσει απώλειες της τάξης του -17,7%. Στο ίδιο διάστημα, το απλό σύστημα του Κινητού Μέσου Όρου 200 ημερών θα είχε κέρδη ύψους 984,7%, η παραλλαγή του “εξομαλυντή 5 ημερών” θα είχε κέρδη 819,2% και η παραλλαγή του “Υψηλού Χαμηλού 20 ημερών” θα είχε κέρδη 1298,0%. Παράλληλα, ο παραπάνω πίνακας μας δίνει και άλλα στατιστικά στοιχεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στην πρώτη περίπτωση (του απλού ΚΜΟ-200), στο διάστημα αυτό των 22 περίπου ετών έγιναν 48 πλήρεις πράξεις (δηλαδή αγορές και πωλήσεις), στην παραλλαγή του “εξομαλυντή 5 ημερών” έγιναν μόλις 9 πράξεις και στην παραλλαγή του “Υψηλού Χαμηλού 20 ημερών” έγιναν 21 πράξεις. Βλέπουμε ότι, με τις παραλλαγές που έχουν αναπτυχθεί, οι πράξεις είναι εξαιρετικά λίγες.

Ανακεφαλαιώνοντας, το “σύστημα συναλλαγών” που έχουμε αναπτύξει και το οποίο έχουμε ονομάσει ως “απόλυτο σύστημα συναλλαγών”, παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Είναι εύκολο στην κατανόηση και στη χρήση Δεν απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις
  • Πραγματοποιεί λίγες πράξεις (μέσω των παραλλαγών του συστήματος του ΚΜΟ-200)
  • Προκαλεί εξαιρετικές αποδόσεις
  • Προφυλάσσει τον επενδυτή από τις μεγάλες πτώσεις (του δίνει έγκαιρα σήμα εξόδου) και τον τοποθετεί έγκαιρα στην αγορά στην αρχή κάθε μεγάλης ανόδου
  • Δεν προκαλεί ζημιές
  • Μακροχρόνια επιτυγχάνει εξαιρετικά μεγάλες αποδόσεις

Στο βιβλίο “Το απόλυτο σύστημα συναλλαγών”, όλα τα παραπάνω τεκμηριώνονται με παραδείγματα επί πραγματικών δεικτών και επί πραγματικών χαρτοφυλακίων και επεξηγείται γιατί συμβαίνουν οι μεγάλες διαφοροποιήσεις στις αποδόσεις.

 

Ολοκληρώνοντας το τμήμα αυτό, πρέπει να επισημάνουμε το βασικό προαπαιτούμενο για την επιτυχία στην εφαρμογή του “απόλυτου συστήματος συναλλαγών”: Πειθαρχία. Τίποτα άλλο. Απόλυτη πειθαρχία στα σήματα που παράγονται. Βέβαια, η εμπειρία έχει αποδείξει ότι, η επίδειξη πειθαρχίας είναι το πιο δύσκολο ζητούμενο από έναν επενδυτή. Όμως, αυτή είναι που κάνει τη διαφορά μεταξύ ενός επιτυχημένου και ενός αποτυχημένου επενδυτή.

Από μία άποψη, το να ζητάς από ένα άτομο που -κατά τεκμήριο- είναι μορφωμένο και επιτυχημένο στον επαγγελματικό του βίο, να πειθαρχήσει στην κίνηση δύο καμπυλών, είναι παράδοξο. Η εμπειρία όμως έχει δείξει ότι, ο πετυχημένος αυτός επαγγελματίας, παύει να το βλέπει ως παράδοξο, όταν σιγά σιγά κατανοήσει τον τρόπο σχηματισμού των καμπυλών και γενικά το μηχανισμό λειτουργίας του συστήματος, ο οποίος βεβαίως δεν είναι σύνθετος. Πήρε και στον συγγραφέα του βιβλίου αρκετό καιρό να το διαπιστώσει και να το κατανοήσει. Όμως, η εμπειρία περίπου 28 ετών ενασχόλησης με τις αγορές, λέει ότι, τελικά δεν είναι τα θεμελιώδη οικονομικά στοιχεία των εταιριών που μετρούν τόσο, για την επιτυχία ενός επενδυτή, όσο η επιτυχημένη αντίδρασή του στα όσα συμβαίνουν στις αγορές.

 

Επενδυτικά Χαρτοφυλάκια βασισμένα στο “απόλυτο σύστημα συναλλαγών”

Όλα τα παραπάνω, κατά κάποιο τρόπο συνιστούν τη “θεωρία” του “απόλυτου συστήματος”. Στη συνέχεια θα δούμε πώς μπορεί ένας επενδυτής να τα εφαρμόσει στην πράξη.

Λογικά, υπάρχουν αρκετοί τρόποι που κάποιος μπορεί να εφαρμόσει τις ιδιότητες του Κινητού Μέσου Όρου 200 ημερών και του “απόλυτου συστήματος” στη διαχείριση ενός χαρτοφυλακίου. Παρακάτω, θα αναδείξουμε δύο από τους τρόπους αυτούς, οι οποίοι πιστεύουμε ότι ενδείκνυνται για επενδυτές οι οποίοι:

  • Δεν έχουν εξειδικευμένες γνώσεις γύρω από χρηματιστηριακά θέματα
  • Δεν επιθυμούν την καθημερινή ενασχόληση και τη δαπάνη χρόνου πάνω σ' αυτά
  • Δεν επιθυμούν να αναλάβουν ιδιαίτερο ρίσκο
  • Μπορούν να έχουν μία μακροχρόνια θεώρηση για τις επενδύσεις τους


Υπόθεση 1η: Εξέλιξη ενός χαρτοφυλακίου με εφ' άπαξ καταβολή ενός ποσού στην έναρξή του.

Δηλαδή, ποιά είναι η εξέλιξη της αποτίμησης ενός χαρτοφυλακίου στο οποίο κατατέθηκε ένα συγκεκριμένο ποσό στην έναρξή του; Για την ευκολότερη αντίληψη των αποδόσεων, θεωρούμε ότι στην έναρξή του κατατέθηκε το ποσό των 100 ευρώ. Θεωρούμε ότι με το ποσό αυτό κάθε φορά αγοράζονταν 4 συγκεκριμένες (και προεπιλεγμένες) μετοχές, με συμμετοχή της κάθε μιας κατά 25% στο σύνολο του χαρτοφυλακίου (ίση κατανομή του κεφαλαίου σε κάθε μετοχή). Η διαχείρισή του έγινε με την παραλαγή “Υψηλό – Χαμηλό 20 ημερών” του “απόλυτου συστήματος”.
Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται οι αποδόσεις που επιτεύχθηκαν, είτε από την πρώτη μέρα εξέτασης του συστήματος (19/10/1995), είτε στην αρχή κάθε έτους από τότε μέχρι σήμερα (δηλαδή, αν η αρχική αγορά γινόταν την 1η Ιανουαρίου κάθε επόμενου έτους).

Θα αναρωτηθεί κάποιος πώς είναι δυνατό να επιτυγχάνονται οι αποδόσεις αυτές; Πώς είναι δυνατό, ένα χαρτοφυλάκιο που δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 1995, με αξία 100 ευρώ να φθάνει σήμερα στα 25.385 ευρώ; Ή πώς είναι δυνατό να επιτυγχάνονται οι αποδόσεις των επομένων ετών;
 Η απάντηση είναι απλή και βρίσκεται στις ιδιότητες του συστήματος συναλλαγών με βάση τον ΚΜΟ-200  ημερών. Το σύστημα αυτό, επιτρέπει σ' αυτούς που το ακολουθούν να βρίσκονται εντός της αγοράς (αγορασμένοι με μετοχές) σε κάθε μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους άνοδο και να βρίσκονται εκτός της αγοράς (πουλημένοι) σε κάθε μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους πτώση. Παράλληλα, με την κατάλληλη επιλογή “επιθετικών μετοχών” (ως “επιθετικές” χαρακτηρίζονται οι μετοχές οι οποίες διαχρονικά εμφανίζουν διακύμανση μεγαλύτερη του Γενικού Δείκτη – ανεβαίνουν περισσότερο από τον ΓΔ στις ανοδικές φάσεις και υποχωρούν περισσότερο στις πτωτικές), επιτυγχάνεται σημαντική υπεραπόδοση, ακόμη και σε σχέση με τις μεγάλες αποδόσεις του Γενικού Δείκτη που είδαμε νωρίτερα.

 

Υπόθεση 2η: Εξέλιξη ενός Χαρτοφυλακίου με σταθερές μηνιαίες καταβολές.

Δηλαδή, ποιά είναι η εξέλιξη ενός χαρτοφυλακίου στο οποίο καταθέτουμε ένα σταθερό ποσό κάθε μήνα. Το παράδειγμά μας είναι απόλυτα ρεαλιστικό, αφού υποθέτουμε ότι κάποιος καταθέτει κάθε μήνα το ποσό των 150 ευρώ. Όπως και στο προηγούμενο παράδειγμα, με το ποσό αυτό κάθε φορά αγοράζονταν 4 συγκεκριμένες (και προεπιλεγμένες) μετοχές, με συμμετοχή της κάθε μιας κατά 25% στο σύνολο του χαρτοφυλακίου (ίση κατανομή του κεφαλαίου σε κάθε μετοχή). Η διαχείρισή του έγινε -και πάλι- με την παραλαγή “Υψηλό – Χαμηλό 20 ημερών” του “απόλυτου συστήματος”.

Σημειώνουμε ότι η λειτουργία του έχει ως εξής: Αν κατά τη στιγμή της κατάθεσης (έστω την 1η κάθε μήνα) βρισκόμαστε “εντός της αγοράς” (δηλαδή, αγορασμένοι και τοποθετημένοι σε μετοχές), με τα νέα 150 ευρώ, αγοράζουμε τις ίδιες μετοχές με το 25% του ποσού την κάθε μία. Αν βρισκόμαστε εκτός αγοράς, το ποσό προστίθεται στα υπόλοιπα μετρητά και περιμένουμε το κατάλληλο σήμα για να τοποθετηθούμε.

Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται οι αποδόσεις που επιτεύχθηκαν, είτε από την πρώτη μέρα εξέτασης του συστήματος, είτε από την 1η Ιανουαρίου κάθε επόμενου έτους, δηλαδή, για τις περιπτώσεις που κάποιος ξεκίνησε την εφαρμογή του συστήματος σε μεταγενέστερο χρόνο.