Αρχική | Οικονομία | Ελλάδα | Γιατί οι τραπεζίτες είναι επιφυλακτικοί με το επενδυτικό αφήγημα της Ελλάδας

Γιατί οι τραπεζίτες είναι επιφυλακτικοί με το επενδυτικό αφήγημα της Ελλάδας

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font
Γιατί οι τραπεζίτες είναι επιφυλακτικοί με το επενδυτικό αφήγημα της Ελλάδας

Από τον Γιώργο Φιντικάκη.   Αν δεν κουνηθούν οι χρηματοδοτήσεις από τις μεγάλες ξένες εμπορικές τράπεζες, ας μην περιμένουμε πολλά πράγματα στις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Τα κεφάλαια των ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων είναι λιγοστά, και προς το παρόν οι ξένες τράπεζες συνεχίζουν να κρατούν κλειστές τις πόρτες χρηματοδότησης για επενδύσεις στην Ελλάδα ακόμη και όταν πρόκειται για έργα με εξασφαλισμένη απόδοση, όπως στον τουρισμό. 

Σε συνομιλία του Liberal με τραπεζικά στελέχη που χειρίζονται τομείς μεγάλων έργων, προκύπτει ότι ναι μεν αρχίζει να υπάρχει ενδιαφέρον, αλλά επειδή τα πάντα είναι χρήμα, και κόστος χρήματος, οι ξένες τράπεζες θα είναι οι τελευταίες που θα χρηματοδοτήσουν μεγάλα επενδυτικά projects.

Οι συνομιλητές μας εκτιμούν ότι όσο η Ελλάδα δεν αναβαθμίζεται πιστοληπτικά, όσο το κόστος χρήματος παραμένει υψηλό, και όσο υπάρχει η επιφύλαξη για το τι θα συμβεί με την τρίτη αξιολόγηση, οι πόρτες χρηματοδότησης των ξένων μεγάλων εμπορικών τραπεζών θα παραμένουν κλειστές. Τυχαίο δεν είναι ότι οι μόνες ξένες τράπεζες που έχουν εμπλοκή με την Ελλάδα, είναι οι θεσμικές, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), κ.ό.κ.

Ακόμη και η έξοδος της Ελλάδας από το μνημόνιο το καλοκαίρι του 2018, θα μπορούσε να εκληφθεί αρνητικά από τράπεζες και επενδυτές, εφόσον η χώρα δεν έχει στο μεταξύ πείσει ότι είναι σε θέση να σταθεί στα πόδια της. "Υπάρχουν δηλαδή επενδυτές που ακριβώς επειδή δεν πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στις αγορές, την προτιμούν με τον προστατευτικό μανδύα της μνημονιακής χρηματοδότησης", όπως εξηγεί στέλεχος τράπεζας με αντικείμενο αποκλειστικά τα μεγάλα επενδυτικά deals.

Ασφαλώς και οι ξένοι συνομιλητές του είναι πιο αισιόδοξοι για την Ελλάδα απ’ ότι την περασμένη Άνοιξη. Το ενδιαφέρον τους για επενδύσεις στην Ελλάδα έχει αυξηθεί, η διερεύνηση για την αναζήτηση ευκαιριών έχει ενταθεί, ωστόσο τα "ραντάρ" του δεν βλέπουν πολλά μεγάλα έργα υποψήφια για χρηματοδότηση, σαν αυτά που περιλαμβάνει η δική του ατζέντα.

Στα τουριστικά ακίνητα υπάρχει μια κινητικότητα, ωστόσο στις αποκρατικοποιήσεις, ο συνομιλητής μας μιλά για το απόλυτο θέατρο του παραλόγου, φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της παραχώρησης της Εγνατίας Οδού. Αν και αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση, τα προσκόμματα είναι πολλά, ανάμεσα στα οποία και η ύπαρξη ενός παλαιού νόμου που υποχρεώνει το ΤΑΙΠΕΔ, να ακολουθήσει διαδικασία δημοσίων έργων, προκειμένου να προκηρύξει το σχετικό διαγωνισμό. Σύμφωνα με άλλες πάλι πληροφορίες, ο αρμόδιος υπ. Υποδομών Χρ. Σπίρτζης αντιδρά στο να δοθεί ο οδικός άξονας με τους καθέτους άξονες, σε ιδιώτη που θα τον διαχειρίζεται για τα επόμενα 30 ή και 35 χρόνια, γεγονός που τον έχει φέρει σε αντιπαράθεση με το υπ. Οικονομικών.

Στην ουσία τραπεζικοί παράγοντες στους οποίους απευθύνθηκε το Liberal, εξηγούν ότι ένας μεγάλος ξένος χρηματοδότης είναι ο τελευταίος που θα διακινδυνεύσει χρήματα για έργα στην Ελλάδα, ακόμη και αν αυτά θεωρούνται σίγουρης απόδοσης, όπως π.χ. ο τουρισμός. Ακόμη και για ένα ξένο επενδυτή που έχει αποφασίσει να επενδύσει στην Ελλάδα, είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή να ζητήσει χρηματοδότηση από ξένη εμπορική τράπεζα, εκτός και αν παράσχει ο ίδιος τις εγγυήσεις για τα δάνεια που αιτείται.

Υπ’ αυτή την έννοια, δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τα τέλη του 2016. Τότε δηλαδή που είχαν γίνει γνωστά τα χρηματοδοτικά σχήματα πίσω από τις δύο πιο εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις της εποχής, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια και ο Αστέρας Βουλιαγμένης. Πλην των ξένων θεσμικών τραπεζών, μεγάλη εμπορική τράπεζα του εξωτερικού δεν είχε εμφανισθεί.

Το δάνειο ύψους 950 εκατ. ευρώ που είχε πάρει η Fraport για να χρηματοδοτήσει την συμφωνία παραχώρησης των αεροδρομίων είχε προέλθει από μια κοινοπραξία αναπτυξιακών τραπεζών. Την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (EIB), την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και Ανάπτυξης (EBRD), την International Finance Corporation (IFC) μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενώ η μόνη εμπορική παρουσία ήταν της ελληνικής Alpha Bank.

Αντίστοιχα, το αραβο-τουρκικό σχήμα της AGC που ανέλαβε τον Αστέρα Βουλιαγμένης, διαπραγματεύθηκε για να χρηματοδοτήσει το επενδυτικό της πλάνο, κεφάλαια ύψους 230 εκατ. ευρώ από ένα κονσόρτσιουμ όπου συμμετείχαν όλες οι ελληνικές συστημικές τράπεζες. Και αυτό, παρ’ ότι το έργο, όπως και τα αεροδρόμια, έχει καλές εξασφαλίσεις και έσοδα που θα προέρχονται σε συντριπτικό ποσοστό από το εξωτερικό.

Σε αυτό το επίπεδο παραμένουν τα πράγματα με τις χρηματοδοτήσεις. Όσο και να "προβάρει" η κυβέρνηση το καινούργιο επενδυτικό και αναπτυξιακό της κοστούμι, οι μεγάλες ξένες εμπορικές τράπεζες αρνούνται ακόμη να δανείσουν λεφτά στην Ελλάδα. Ακόμη και αν πρόκειται για έργα που αφορούν την μοναδική μας βαριά βιομηχανία, δηλαδή τον τουρισμό, ακόμη και αν οι υποψήφιοι δανειολήπτες δεν είναι ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά εγνωσμένης αξίας ξένοι επενδυτές.

Θέλει ακόμη δρόμο, λένε οι συνομιλητές μας, για να συμβεί αυτό, μέχρι δηλαδή να πείσουμε όσους έχουν ως μοναδικό τους όπλο το υπολογισμένο ρίσκο ότι θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους, και με το παραπάνω. Η μαγική λέξη παραμένει η "εμπιστοσύνη". Πρέπει να πείσουμε ότι θέλουμε να κάνουμε δουλειές στην πράξη, και όχι στα λόγια, ότι έχουμε ξεπεράσει τον κίνδυνο, και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Πρώτα, όπως λένε τραπεζικά στελέχη, θα ξεκινήσουν κάποιες δουλειές σε project financing, και μετά τα ξένα τραπεζικά ιδρύματα θα ανοίξουν τις πόρτες τους για δουλειές στην Ελλάδα.


Πηγή: liberal.gr

22

Διαβάστε το άρθρο από την πηγή

Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0)

συνολικά: | προβολή:

Σχολιάστε το άρθρο comment

Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:

Eshop
  • email Αποστολή άρθρου
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Προβολή ώς Plain Text