Αρχική | Προηγ. Τεύχη | Χ&Α - 209 | Επισημάνσεις

Επισημάνσεις

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font

Το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο θεωρεί πως ο στόχος για ρυθμό ανάπτυξης κατά 2% φέτος "εμπίπτει εντός του εύρους των προβλέψεών του και θεωρείται αισιόδοξος αλλά εφικτός". Αν καταστεί εφικτός τότε "ο στόχος για αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,8% το 2020 θεωρείται μεν ιδιαίτερα απαιτητικός, αλλά με αφετηρία τον θετικό αντίκτυπο του 2019, είναι υπό προϋποθέσεις επιτεύξιμος". Στο πόρισμά του για το Προσχέδιο Προϋπολογισμού που κατατέθηκε στη Βουλή, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Παναγιώτης Κορλίρας, αναφέρει επίσης ότι "οι δύο συνιστώσες του ΑΕΠ που θα καθορίσουν την τελική διαμόρφωση του ρυθμού μεγέθυνσης για το 2020 είναι η ιδιωτική κατανάλωση και οι επενδύσεις". Κάνει, επίσης, σαφές ότι "ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στην αντιμετώπιση των ανασχετικών παραγόντων της πιστωτικής επέκτασης, στην διασφάλιση του στόχου των δημοσίων επενδύσεων και στην ενίσχυση των ιδιωτικών". Η πρόβλεψη αυτή είναι πολύ σημαντική και θα προσδιορίσει τους στόχους όλης της ελληνικής οικονομίας για το έτος 2020, αλλα και το πλαίσιο χάραξης στρατηγικής για την επίτευξή τους. Παράλληλα, θα αποτελεί για πολλούς μήνες το σημείο αναφοράς των αναλυτών και των επενδυτών στο Χρηματιστήριο και θα προσδιορίσει το επίπεδο των προσδοκιών που θα καλλιεργηθούν.

***

Έχει έρθει η ώρα για την οριστική διευθέτηση των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας και υπάρχει ισχυρό επιχείρημα για δημοσιονομική χαλάρωση τώρα, αναφέρει ο “Economist”. Το διεθνούς κύρους περιοδικό αναφέρεται στη συμφωνία του 2018 για το χρέος, με την οποία επιμηκύνθηκαν ορισμένα δάνεια της Ελλάδας και υπήρξε κάποια ελάφρυνση στα επιτόκια με αντάλλαγμα τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και δρακόντειους δημοσιονομικούς στόχους, όπως πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ ετησίως έως το 2022 και 2,2% κατά μέσον όρο έως το 2060. "Το ότι αυτοί οι στόχοι είναι εξωπραγματικοί αποτελεί κοινό μυστικό", αναφέρει το άρθρο. "Όπως τονίζει το ΔΝΤ, θα χρειαστεί τελικά πραγματική ελάφρυνση χρέους και καθώς η οικονομία είναι ακόμη συμπιεσμένη, υπάρχει ισχυρό επιχείρημα για κάποια δημοσιονομική χαλάρωση τώρα", ενώ προσθέτει ότι, “η Ελλάδα πρέπει να λάβει μία απομείωση του χρέους της που είναι αρκετά μεγάλη για να επιτρέψει τη βιώσιμη εξυπηρέτηση του χρέους της χωρίς να έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Κατά την περίοδο αυτή, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα περνά τα ορόσημα των μεταρρυθμίσεων, οι στόχοι της για το δημοσιονομικό πλεόνασμα πρέπει σταδιακά να χαλαρώνουν”. Δείτο το άρθρο "Η Οδύσσεια του ελληνικού χρέους" από το Economist (εδώ).

Επί πολλά χρόνια, η Ελλάδα λιδωρήθηκε, ενώ απεκρύβησαν από την κοινή γνώμη πολλά κομβικά στοιχεία γύρω την “ελληνική κρίση” και την απόφαση των τότε ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να “βουλιάξουν” τη χώρα για να σώσουν τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες που διακρατούσαν, την εποχή εκείνη, τα ελληνικά ομόλογα. Σήμερα, καθώς και οι πρωταγωνιστές της περιόδου εκείνης σταδιακά φεύγουν από το προσκήνιο, είναι μία πιο κατάλληλη εποχή για να αρθεί η αδικία του 2010.

 

***

 

Η Ελλάδα, με πενιχρή στήριξη από τους εταίρους στην ΕΕ, υπό την πίεση της Τουρκίας και χωρίς δυνατότητες ουσιαστικών αντιδράσεων, οδεύει προς ένα μεγάλο αδιέξοδο στο μεταναστευτικό. Το αδιέξοδο αυτό θα προκαλέσει σημαντικές κοινωνικές επιδράσεις με σοβαρό αντίκτυπο στην πολιτική ζωή και την πολιτική κατάσταση της χώρας. Αυτό συνθέτει μία αρνητική παράμετρο για τις μελλοντικές εξελίξεις αφού η πολιτική ζωή της χώρας πρέπει να ξεφύγει από τα άκρα και τα φαινόμενα λαϊκισμού. Προσώρας, η Κυβέρνηση μέσα από την αδυναμία της να διαχειριστεί με αποτελεσματικότητα και επάρκεια το πρόβλημα, αλλά και τη λανθασμένη επικοινωνιακή πολιτική της επ’ αυτού, δείχνει να δέχεται ένα πρώτο σοβαρό πλήγμα. Αυτό δεν είναι θετικό για τη χώρα.

 

***