Αρχική | Άποψη | Το γερμανικό πλεόνασμα δημιουργεί προβλήματα

Το γερμανικό πλεόνασμα δημιουργεί προβλήματα

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font
Το γερμανικό πλεόνασμα δημιουργεί προβλήματα

Από τον Κωνσταντίνο Μίχαλο.   Σ​​χεδόν οκτώ χρόνια η Ελλάδα –και όχι μόνο– δίνει μια σκληρή μάχη με τη λιτότητα με στόχο την έξοδο από την οικονομική κρίση και την επιστροφή της στην ανάπτυξη. Για τα αίτια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει υπάρξει καταμερισμός των ευθυνών τόσο στις ελληνικές κυβερνήσεις όλων των προηγούμενων δεκαετιών, όσο και στη στάση που τήρησαν κατά τα χρόνια της κρίσης οι εταίροι και δανειστές μας, προεξάρχουσας της ισχυρότερης χώρας της Ε.Ε., της Γερμανίας.

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ακολουθεί, λόγω μνημονίων, ασφυκτικές πολιτικές λιτότητας και ούτε οι δοκιμαστικές έξοδοι στις αγορές ομολόγων, παρά το γεγονός ότι στέφθηκαν με επιτυχία, τόσο το 2014 όσο και την περασμένη Τρίτη, δεν είναι ικανές να αγγίξουν ουσιαστικά το πρόβλημα. Πολύ απλά, γιατί το πρόβλημα δεν πηγάζει από τη δομή της ελληνικής οικονομίας, αλλά καθαρά από το εμπορικό πλεόνασμα-μαμούθ που παρουσιάζει η Γερμανία. Αλλωστε, γι’ αυτό το τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα που ανήλθε το 2016 σε σχεδόν 300 δισ. δολάρια, έχει ξεκινήσει και ο αμερικανο-γερμανικός πόλεμος για το ελεύθερο εμπόριο.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, ακόμη και σε απόλυτους αριθμούς, αν αναλογιστεί κανείς ότι το πλεόνασμα της μεγαλύτερης σε πληθυσμό χώρας του κόσμου, της Κίνας, και πολύ ισχυρής οικονομίας, πέρυσι ήταν μόλις 200 δισ. δολάρια.

Οταν, λοιπόν, η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης και μία από τις ισχυρότερες του κόσμου, η Γερμανία, λειτουργεί με τέτοια υπερμεγέθη πλεονάσματα, τα οποία μάλιστα μετουσιώνονται σε ιδιωτικές αποταμιεύσεις, δεν πρέπει να απορεί κανείς γιατί η όποια ανάπτυξη στην Ευρώπη είναι περιορισμένη. Η εμμονή της γερμανικής πολιτικής να σπρώχνει σε αποταμιεύσεις τα νοικοκυριά έχει ως αποτέλεσμα η καταναλωτική δαπάνη να βρίσκεται μόλις στο 54% του ΑΕΠ, έναντι 69% στις ΗΠΑ και 65% στη Βρετανία. Και ο πλούτος από τις αποταμιεύσεις αυτές παραμένει εγκλωβισμένος μέσα στη Γερμανία και δεν διαχέεται στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης υπό μορφή επενδύσεων.

Και εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια η αύξηση της εθνικής αποταμίευσης στη Γερμανία αποτελεί πρακτική τόσο των επιχειρήσεων της χώρας όσο και του ίδιου του γερμανικού δημοσίου, που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την επένδυση των πλεονασμάτων αυτών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ελλάδα κ.λπ. Ως αποτέλεσμα της μόνιμης υπεραφθονίας αποταμιεύσεων στη Γερμανία έρχεται η μείωση της δυνατότητας των άλλων φτωχότερων, σε εξαγωγές κυρίως, χωρών να προσελκύσουν επενδύσεις – παρά το γεγονός ότι διαθέτουν πλήθος αξιόλογων ευκαιριών για επενδύσεις.

Πάνω από όλα, λοιπόν, είναι επιτέλους καιρός να αναγνωρίσει η Γερμανία ότι η υπέρμετρη αποταμίευσή της αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τις άλλες χώρες–μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οσο όμως αυτό δεν το συμμερίζονται η κυρία Μέρκελ και ο κύριος Σόιμπλε, τα γερμανικά πλεονάσματα θα αποτελούν την ισχυρότερη τροχοπέδη για την ανάπτυξη στην υπόλοιπη Ευρώπη και κυρίως στη χώρα μας, που αποτελεί εκ των πραγμάτων τον ασθενέστερο αυτήν τη στιγμή κρίκο στην ευρωπαϊκή αλυσίδα.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, ο αγώνας της χώρας γίνεται ακόμη πιο δύσκολος και θα πρέπει να χαραχθεί μια νέα εθνική πολιτική στον τομέα της οικονομίας, που θα λύσει τουλάχιστον τα εγγενή προβλήματα που υπάρχουν σήμερα στο εσωτερικό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Αυτήν τη στιγμή έχουμε τη θετική εξέλιξη της ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης και της επιτυχημένης εξόδου στις αγορές. Ωστόσο, τα αγκάθια της υψηλής φορολογίας και της ασφυκτικής έλλειψης ρευστότητας παραμένουν. Αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπισή τους, η όποια θετική μεταβολή του ΑΕΠ θα είναι κατώτερη των προσδοκιών.

Μείωση της φορολογίας και του μισθολογικού κόστους της εργασίας, αποπληρωμή του συνόλου των οφειλών του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις και αποτελεσματική εφαρμογή του μηχανισμού εξωδικαστικής ρύθμισης μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι τα θέματα που πρέπει να επιλυθούν τάχιστα. Τουλάχιστον, ας κάνουμε αμέσως αυτά που περνούν από το χέρι μας.

* O κ. Κ. Μίχαλος είναι πρόεδρος του ΚΕΕ και του ΕΒΕΑ.


Πηγή: kathimerini.gr

22

Διαβάστε το άρθρο από την πηγή

Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0)

συνολικά: | προβολή:

Σχολιάστε το άρθρο comment

Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:

Eshop
  • email Αποστολή άρθρου
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Προβολή ώς Plain Text