Αρχική | ΧΡΗΜΑ & ΑΓΟΡΑ | Χ&Α - παλαιότερα τεύχη | Χ&Α - 206 | ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font

Στη δίνη ενός επικίνδυνου “δημογραφικού” προβλήματος

Στις 17 Ιουλίου 2005, με την είσοδο της εταιρίας “Επιχειρήσεις Ήχου και Εικόνος ΑΕ” (Audiovisual), στο Χρηματιστήριο της Αθήνας διαπραγματεύονταν οι μετοχές 366 εταιριών. Ο αριθμός αυτός, επρόκειτο να είναι ο μεγαλύτερος που είχε ποτέ στην -τότε- 125χρονη ιστορία του. Όταν στις 26 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, διαγραφόταν από τις λίστες του η “Ελληνικού Πυριτιδοποιείου & Καλυκοποιείου ΑΕ” (η γνωστή ΠΥΡΚΑΛ, μία εταιρία ξεχασμένη, που είχε να πραγματοποιήσει συναλλαγές επί δύο δεκαετίες και που παρέμενε για “τεχνικούς λόγους” ως εισηγμένη), για το Χρηματιστήριο της Αθήνας ξεκινούσε ένας μακρύς -και επικίνδυνος όπως αποδείχθηκε- κατήφορος.

Από την 17η Ιουλίου 2005, έως και σήμερα, την είσοδο του Χρηματιστηρίου πέρασαν μόλις 13 νέες εταιρίες. Στην ίδια περίοδο, από την έξοδο βγήκαν 205 εταιρίες, ενώ στον προθάλαμο της εξόδου περιμένουν το χαρτί της “ληξιαρχικής πράξης”, τουλάχιστον 14 ακόμη εταιρίες. Μέχρι σήμερα -και χωρίς να συνυπολογίζονται αυτές που αναμένεται να αποχωρήσουν τους επόμενους μήνες- το Χρηματιστήριο έχει απολέσει περισσότερες από τις μισές (για την ακρίβεια, το 52,5%) των εταιριών απ’ αυτές που ήταν εισηγμένες σ’ αυτό τη 17η Ιουλίου 2005. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία απώλεια που έχει καταγράψει ποτέ, στην 139η -πλέον- ιστορία του.

 

 

Όταν το “δημογραφικό” γίνεται πρόβλημα, τότε αρχίζουν να ηχούν οι καμπάνες του κινδύνου. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα ως χώρα, αλλά ισχύει και για το Χρηματιστήριο της Αθήνας. Καθώς ο αριθμός των εισηγμένων εταιριών μειώνεται επικίνδυνα, τίθενται ερωτηματικά για τη βιωσιμότητά του, αλλά και για το ρόλο που θα έχει, ως οργανισμός, στην εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας.

Τί πρέπει να γίνει.

Πρέπει να ανακοπεί άμεσα η τάση εξόδου εταιριών από το Χρηματιστήριο και πρέπει να προσελκυστούν νέες.

Η τάση εξόδου μπορεί να ανακοπεί μόνο με διοικητική παρέμβαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και αναστολή (έως την οριστική μεταβολή τους, εάν αυτό είναι δυνατό να γίνει) ισχύος συγκεκριμένων διατάξεων του νόμου 3461/2006 που επιτρέπουν την εύκολη -και συχνά “κακόβουλη”- έξοδο. Παράλληλα, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς θα πρέπει να συνεχίσει να εξετάζει με ελαστικότητα -χωρίς ωστόσο αυτό να θέτει σε κίνδυνο τη θέση των επενδυτών ή την ομαλή λειτουργία της αγοράς- τα τεχνικά κριτήρια διαγραφής από το Χρηματιστήριο και, μετά από προσεκτική εξέταση, να δίνει στις εταιρίες που βρίσκονται σε καθεστώς επιτήρησης ή αναστολής διαπραγμάτευσης- το χρόνο που απαιτείται για να βελτιώσουν, εφόσον αυτό μπορεί να επιτευχθεί, τα προβληματικά τους στοιχεία.

Παράλληλα, θα πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια ώστε να αποφευχθούν νέες δημόσιες προτάσεις που, ενδέχεται να οδηγήσουν εκτός χρηματιστηριακής αγοράς άλλες εταιρίες. Οι ασχολούμενοι με τη χρηματιστηριακή αγορά, γνωρίζουν ποιές μπορεί να είναι τέτοιες εταιρίες.


Επίσης, με πρωτοβουλία της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και του Χρηματιστηρίου και σε συνεργασία με άλλους φορείς, θα πρέπει να υπάρξει η γνωστοποίηση της σημερινής κατάστασης του χώρου προς τους αρμόδιους κρατικούς φορείς και προς το σύνολο των πολιτικών κομμάτων και παράλληλη διατύπωση προτάσεων για τη θέσπιση κινήτρων, ώστε η παραμονή των ήδη εισηγμένων εταιριών στο Χρηματιστήριο και -κυρίως- η προσέλκυση νέων σ’ αυτό, να γίνει συμφέρουσα. Επειδή, για να θέλουν οι εταιρίες να βρίσκονται στο Χρηματιστήριο, θα πρέπει να τις συμφέρει. Άλλωστε, η μαζική προσπάθεια εξόδου των προηγουμένων ετών, αυτό το μήνυμα έστελνε: ότι η παραμονή στο Χρηματιστήριο δεν ήταν πλέον συμφέρουσα.

Η θέσπιση κινήτρων, ως τμήμα μίας ευρύτερης προσπάθειας για την ανάπτυξη της Κεφαλαιαγοράς είχε επιχειρηθεί και σε άλλες ιστορικές περιόδους της χώρας, με σημαντική επιτυχία.

Μέρος των προσπαθειών, θα πρέπει να κατευθυνθεί και προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της εικόνας του χρηματιστηριακού χώρου, η φήμη και η υπόληψη του οποίου, κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, έχει μειωθεί δραματικά.

 

Οι πρωτοβουλίες που μπορούν να αναληφθούν και οι ενέργειες που μπορούν να γίνουν, είναι πολλές και σκοπός του άρθρου δεν είναι να τις προτείνει. Σκοπός του είναι να επισημάνει τον κίνδυνο. Ο οποίος, πλέον, είναι ορατός, αλλά και αισθητός.

 

Δείτε τα περιεχόμενα του τεύχους 206

 


Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0)

συνολικά: | προβολή:

Σχολιάστε το άρθρο comment

Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:

Eshop
  • email Αποστολή άρθρου
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Προβολή ώς Plain Text